Προσεχώς: 48 ώρες στη Νότια Γαλλία

είπε μια φίλη χθες το βράδυ:
Οσο μπορείς ακόμα να την κοπανάς όταν ζορίζουν τα πράγματα, είσαι πολύ τυχερή.
Και έχει πάρα πολύ δίκιο...

Προσεχώς: Από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα

(Που να βρει κανείς χρόνο να γράψει;...)

Προσεχώς

Η γάτα τρέχει και δε φτάνει...ενδιάμεσα κάνει ωραία πράγματα όμως...για τα οποία δε προλαβαίνει να γράψει...αλλά θα γράψει, που θα πάει...Ιδού λοιπό για τι θα γράψει:

"Χειμώνας τον ιούνιο και σκέφτομαι τις ζεστές πλάκες σε κάποιο νησί, νωρίς τον πρωί όταν ξυπνάς με κείνο το γλυκό αεράκι"

"Ενα από τα καλύτερα εστιατόρια στο Παρίσι, Chez Casimiri το όνομα αυτού"


"Αυστηρή κριτική στα μακαρόν του Pierre Hermé και ένα γλυκός πειρασμός με όνομα Ispahan"


"Εξοχή γύρω από το Παρίσι 1: Essonne"


"Εξοχή γύρω από το Παρίσι 2: Chevreuse"


"Εξοχή γύρω από το Παρίσι 3: Canal de l'Ourcq et la Marne"


"48 ώρες στις Βρυξέλλες την μέρα των ευρωπαικών εκλογών"

park vs parking

Συγκέντρωση υπογραφών από μηχανικούς/ μέλη ΤΕΕ

Προς όλους τους μηχανικούς/ μέλη ΤΕΕ, σας καλούμε να προσυπογράψετε το παρακάτω κείμενο για το πάρκο:
http://www.petitiononline.com/leoh17/petition.html

http://parkingparko.blogspot.com/

Το (πρώην) πάρκινγκ έγινε ΠΑΡΚΟ

Τα Εξάρχεια είναι άλλη μια πυκνοχτισμένη περιοχή κατοικίας της Αθήνας, μια γειτονιά με ψηλά κτίρια και στενούς δρόμους, σε μια πόλη που πνίγεται από το καυσαέριο και κάθε λογής χημικά. Σε αυτή τη γειτονιά όπου η ανάγκη δημιουργίας χώρων πρασίνου είναι επιτακτική υπάρχει έλλειψη σε αδόμητες εκτάσεις που θα μπορούσαν να διαμορφωθούν σε δημόσιους χώρους πρασίνου και να προσφέρουν μια ανάσα από το τσιμέντο της πόλης.

Όμως, ενώ η δυνατότητα δημιουργίας ενός χώρου υψηλού πρασίνου στη συμβολή των οδών Χαρ. Τρικούπη, Ναυαρίνου και Ζωοδ. Πηγής υπάρχει εδώ και δεκαοχτώ χρόνια, ο Δήμος δεν προχωρήσε στις απαραίτητες ενέργειες.

Το οικόπεδο αυτό ανήκει στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ) και τα προηγούμενα χρόνια λειτουργούσε ως υπαίθριο ιδιωτικό πάρκινγκ. Σήμερα η μίσθωση έχει λήξει και το οικόπεδο κινδυνεύει να οικοδομηθεί.

Το 1990 το ΤΕΕ - σύμφωνα με απόφαση της Διοικούσας Επιτροπής (1203/15.5.90) -είχε προσφέρει το οικόπεδο αυτό στο Δήμο Αθηναίων για να το κάνει πάρκο, ζητώντας να αποζημιωθεί με τίτλο μεταφοράς συντελεστή δόμησης και αυτός ο συντελεστής να μεταφερθεί στο οικόπεδο ιδιοκτησίας του στο Μαρούσι. 

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων (1673/7.11.90) αποφάσισε ομόφωνα την αποδοχή της πρότασης του ΤΕΕ τονίζοντας ότι η προτεινόμενη «μετατροπή του χώρου κρίνεται απαραίτητη επειδή το οικόπεδο αυτό είναι κατάλληλο για τη δημιουργία πλατείας, σε μια κεντρική πυκνοκατοικημένη περιοχή της Αθήνας, η οποία έχει απόλυτη ανάγκη από σημαντικού μεγέθους κοινόχρηστους χώρους».

Ως συνήθως, όμως, ο Δήμος όλα αυτά τα χρόνια αδράνησε καθώς ποτέ μέχρι σήμερα δεν προχώρησε στην υλοποίηση των όσων υποσχέθηκε, με αποτέλεσμα τον σημερινό κίνδυνο οικοδόμησης του οικοπέδου.

Αντιμέτωποι με την αδιαφορία του Δήμου, αποφασίσαμε ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να πάρουμε την πρωτοβουλία και να δράσουμε άμεσα ώστε να μην αφήσουμε έναν ακόμα υπαίθριο χώρο να γίνει τσιμέντο.

Όλοι εμείς, κάτοικοι των Εξαρχείων και άλλων γειτονιών της Αθήνας, κρίναμε πως με τη δημιουργία πάρκου στο χώρο του πρώην πάρκινγκ θα βελτιωθεί σημαντικά η ποιότητα ζωής στην πόλη μας.

Σπάσαμε, λοιπόν, τα τσιμέντα και φυτεψαμε δέντρα, δημιουργώντας έναν ζωντανό χώρο πρασίνου, έκφρασης και παιχνιδιού.

Καλούμε όλο τον κόσμο να στηρίξει με οποιονδήποτε τρόπο το νέο πάρκο που έχει δημιουργηθεί.

ο Γκοτζίλα στην Αθήνα: International Network for Urban Research and Action

Ανευ σχολίων...Απλά ελάτε
Πληροφορίες για την υπερσυνάντηση εδώ:
http://inura08.wordpress.com/

BIG JUMP

http://www.rivernet.org/bigjump/bigjump.htm

BIG JUMP
2005 2010 2015

“Big Jump” aims at reconciliating people with their rivers. This project will induce the citizens to reconquer their rivers and lakes and will revive
the powerful links that used to bind people to these spaces. Reconciliation is an essential element to gain people's support to the big European
restoration effort for rivers and wetlands, this huge project being expressed in the Water Framework Directive of the European Community.

The “Big Jump” project includes numerous actions on the main
European water basins, like the organisation of a serie of transboundary swimming days on different European water basins. Educational events on the theme of water quality or river restoration are always held during these actions.

The project will culminate in 2005 , 2010 and 2015 with the “European River Swimming Day” on all the big European river basins or stretchs where the quality standard has been reached. This will be the celebration of the living rivers. Everybody will swim in the rivers on the same day, at the same hour, in all the European rivers, from the sources and the glaciers to the oceans.

Big Jump is a campaign by European Rivers Network (ERN) and many partners and has been initiated by its president Roberto Epple.

European Water Management News, 22 June 2005
The Big Jump is ....

an inspiring project that captures the essence of current EU water
protection legislation into one single public act: at one date, at one time, people will jump into rivers all over Europe.
In a nutshell, BIG JUMP is a European river swimming day, where people reclaim their environment and demonstrate their wish to have clean and living rivers again. The Water Framework Directive (WFD; EU's main law for water protection) is the EU's legislative tool to achieve good status for all rivers and lakes in Europe.
But a legislative tool alone is not enough to reach this goal. It is essential to gain people's support for it. Without a broad public support all over Europe, the WFD might never work.

Big Jump
Background

From the oblivion...

The 20th century forgot its rivers: they served as rubbish dumps, were polluted and dangerous and their access were often forbidden.
They were used only for navigation and for the production of power. The numerous beaches and swimming spots disappeared; people turned
their back to the rivers and forgot their responsibility.

Fortunately, huge efforts have been made since the 90ies for the cleaning and the restoration of rivers. The Rhine, Elbe and Loire rivers now possessed numerous spots reaching the bath water quality standards. They become
exemplary for the management of the other European river basins.

...to the revival of the way of living with rivers

Responsible citizens have understood : to respect, to live with, to restore, to give back its original space to the river, to improve the water's quality everywhere, are the new motto. This growing awareness is expressed
through the revival of the activities on and along the rivers: cycle tracks, discovery canoe tours, sporty fishing, even swimmers have
been seen… There are the precursor signs of a new age which are also seen in big urban visionary projects as in Vienna, Berlin, Munich, Berlin, Paris, Lyon and others.

People’s return to the rivers

“Big Jump” aims at reconciliating people with their rivers. This project will induce the citizens to reconquer their rivers and lakes and will revive
the powerful links that used to bind people to these spaces.

Reconciliation is an essential element to gain people's support to the big European restoration effort for rivers and wetlands, this huge project being expressed in the European Water Framework Directive .

Συναυλίες, γήπεδα και απορίες

Χαζεύω στο διαδίκτυο τον πανικό που έγινε με τα εισιτήρια για τη Madonna (και χαίρομαι πολύ που - το ομολογώ- κατάφερα να πάρω εισητήριο μέσω ιντερνετ για τη συναυλία στο Παρίσι και φθηνότερα-sold out σε 3 ωρες). Η απορία μου είναι γιατι εξαντλήθηκαν πρώτα τα πιο ακριβά εισητήρια; Από όσο ξέρω στα θεάματα είτε είναι όπερα είτε είναι ροκ συναυλία τα ακριβά εισητήρια φεύγουν τελευταία)

Stade de France και πάλι Stade de France...

Και μιας και μιλάμε για γήπεδα... Ωραίο το Parc des Princes...Μια ολόκληρη περιοχή κατοικίας στο Παρίσι όπου πάνω από 10 τετράγωνα πέρα από ο γήπεδο υπάρχουν σταθερές ταμπέλες που σε οδηγούν στη κερκίδα που θέλεις να πας. Ωραία και τα γκράφιτι στους χώρους εισόδου της Paris Saint Germain ( αν και δε τη χωνεύω την ομάδα). Και ωραίο το γήπεδο, πολύ και καλό μπετόν των σέβεντις. Και ακόμα πιο ωραίος o Bruce Spingsteen...

Και τέλος ακόμα πιο ωραίο το γεγονός ότι δε ξεκουφαινόσουν. Ειναι ίσως γνωστή η μανία της γάτας με την ηχορρύπανση και την ένταση της μουσικής στα μπαρ. Ειναι η δεύτερη λοιπόν συναλία που πηγαίνει και εντυπωσιάζεται θετικά από το γεγονός ότι μπορείς να παρακολουθήσεις μια συναυλία και ταυτόχρονα να μιλάς χωρίς να χάνεις κάτι από τη μουσική. Και να φανταστείτε ότι μοίραζαν και δωρεαν ς ωτοασπίδες στην είσοδο.

"Ωραίοι" και οι πενηντάρηδες γάλλοι ροκάδες. Φοβερές αμφιέσεις. Αναρωτιέμαι που κρύβονται όλοι αυτοί τον υπόλοιπο καιρό...

Ωραία και τα παιδάκια μπροστά μπροστά στους όμως μπαμπάδων και μαμάδων να παρακολουθών όλη τη συναυλία και να μιλάνε με τον Bruce.

Αυτά, τέρμα τα ωραία...

Ασχετο: νόμιζα ότι τα γήπεδα ήταν μεγαλύτερα...ή τουλάχιστον φαίνονται μεγαλύτερα στην τηλεόραση...Τελικά δε τρέχουν και πολύ πέρα δώθε οι ποδοσφαιριστές...

Προσεχώς: Α-κτιστο

Φίλοι είναι , η γάτα θα έχει φύγει από Αθήνα, ας πάει κάποιος/α να μας πει...
20/05/08-30/05/08

συζήτηση: Παρασκευή 23 Μαϊου 2008, 19:00

Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο

Βασ. Σοφίας 22-106 75 Αθήνα

http://www.errands07.blogspot.com/

MIRfestival

http://www.mirfestival.gr/indexen.html

MIRfestival is a satellite, a system in orbit, parallel to other systems, like the Soviet (and later Russian) orbital station it shares its name with. Passing by artists, creators of ephemeral and unique works, stop on MIR for a while to emit their signal before they continue their trip in time and space. MIRfestival is situated on the cutting edge of the new creation, on the provocation of the unexplored, on the violence of birth, on the acuteness of claim.

MIRfestival is happening in the city, securing a breathing space for the artistic creation.
A space where people do have an identity, but what they do does not bear a label. Where no one tries to persuade the others that what they do is “this” or “the other”, because what is more important is the fact that they create and because they have something urgent to transmit. MIRfestival is happening where the experiment takes place, where the arts meet, where encounters happen, where thought on reality is being produced.
The city is the system in which MIR operates.
The planet is its natural environment (in Russian MIR means “world” and “peace”).

MIRfestival welcomes experimental and adventurous creation at the meeting point of arts: performing arts / live media / image. It enables meeting between artists of different provenance and between artists and the audience. It is a place where artists share their vision of the world and of the reality with audiences ready to make a shift, to question their views, to be propelled to new horizons and to see new realities emerge.

Το φεστιβάλ MIR είναι, όπως και ο σοβιετικός διαστημικός σταθμός που του δανείζει το όνομά του, ένας δορυφόρος, ένα παράλληλο σύστημα σε τροχιά. Στο MIR σταματούν περαστικοί δημιουργοί εφήμερων έργων για να εκπέμψουν το σήμα τους για λίγο και να συνεχίσουν το ταξίδι τους στο χώρο και στο χρόνο.
Το MIRfestival βρίσκεται στην κόψη του νέου, στην πρόκληση του ανεξερεύνητου, στη βία της γέννησης, στην αιχμή της διεκδίκησης.

Το MIRfestival συμβαίνει στην πόλη εξασφαλίζοντας ένα χώρο αναπνοής της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Ένα χώρο όπου οι άνθρωποι έχουν ταυτότητα, αλλά αυτό που κάνουν δεν έχει ετικέτα· εκεί όπου κανείς δεν προσπαθεί να πείσει ότι κάνει «αυτό» ή «το άλλο», γιατί το πιο σημαντικό είναι πως δημιουργεί, και γιατί έχει κάτι επείγον να μας πει. Συμβαίνει στο χώρο του πειράματος, της συνάντησης των τεχνών και των δημιουργών, της παραγωγής σκέψης πάνω στην πραγματικότητα.
Η πόλη είναι το σύστημα μέσα στο οποίο λειτουργεί· ο πλανήτης το φυσικό του περιβάλλον (άλλωστε MIR στα ρωσικά σημαίνει «κόσμος» και «ειρήνη»).

Το MIRfestival φιλοξενεί πειραματικές δημιουργίες στα όρια των τεχνών, εκεί όπου η σκηνή συναντά την εικόνα και τις νέες τεχνολογίες. Κάνει εφικτή τη συνάντηση καλλιτεχνών διαφορετικών προελεύσεων μεταξύ τους και με το κοινό. Είναι ο χώρος όπου οι καλλιτέχνες μοιράζονται οράματα του κόσμου και της πραγματικότητας με θεατές πρόθυμους να μετακινηθούν, να βάλουν ερωτηματικά, να εκτοξευθούν σε νέους ορίζοντες και να δουν νέες πραγματικότητες να ανατέλλουν.

Τι είναι το MIRfestival;

Το MIRfestival είναι ένα διεθνές φεστιβάλ σύγχρονης τέχνης με θέμα το πείραμα της συνάντησης των τεχνών. Είναι μια περιπέτεια, μια πλατφόρμα συνάντησης των παραστατικών τεχνών και των οπτικοακουστικών μέσων (live media) που επιδιώκει τη συνάντηση της σκηνής με την εικόνα (όπου η λέξη «σκηνή» ενσωματώνει όλη την έρευνα που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια στο πείραμα με το σώμα ως σκηνική παρουσία σε οτιδήποτε θεωρούμε performance και η λέξη «εικόνα» ό,τι αποτελεί τον οπτικό πολιτισμό του σήμερα).

Τι θα περιλαμβάνει το MIRfestival;

Performance, προβολές, εγκαταστάσεις βίντεο, πειραματισμούς με τα live media, συναυλίες, παραστάσεις, εκθέσεις, παρεμβάσεις στην πόλη. Φιλοξενούμενοι καλλιτέχνες και σχήματα από διάφορες χώρες αλλά και από την Ελλάδα θα φέρουν κοντά μας ιδέες, παραστάσεις και κάθε είδους ενδιαφέροντα και παράξενα καλλιτεχνικά projects που αξίζει πραγματικά τον κόπο να δούμε.

Πού και πότε θα γίνει το πρώτο MIRfestival;

Το πρώτο MIRfestival προγραμματίζεται για τον Σεπτέμβριο του 2008 και θα γίνει στην Αθήνα σε βιομηχανικά κτήρια και θέατρα γύρω από την περιοχή του Γκαζιού και της οδού Πειραιώς. Περισσότερες λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν σύντομα.
Η διάρκειά του θα είναι 9 μέρες (δύο Σαββατοκυρίακα και η εβδομάδα ανάμεσά τους).

Ποιος διοργανώνει το MIRfestival;

Το MIRfestival διοργανώνεται από την αστική μη κερδοσκοπική εταιρία για τη διάδοση της σύγχρονης τέχνης MIR, σε συνεργασία με δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς και ιδρύματα.

Προσεχώς: Festival Sous la Plage au Parc Citroën

Και ενώ έγραφα όλα αυτά ( και σκεφτόμουν άλλα τόσα) για το parc de la Villette…θυμήθηκα το parc Citroën… «Αστικό πάρκο» και αυτό αλλά άλλο πράγμα. Και αυτό μ’ αρέσει…μόνο που είναι στην άλλη άκρη του Παρισιού και εμείς εδώ στα βόρεια έχουμε μια δυσκολία να περάσουμε απέναντι τον Σηκουάνα. Ξέρω ότι θα κατηγορηθώ για προσέγγιση bobo και για πολλά άλλα, αλλά θα το πω: Και εκεί ο κόσμος παίζει χαλαρώνει, γίνονται συναυλίες κτλ κτλ…Μόνο που ο «κόσμος» είναι διαφορετικός. Είμαστε στο 15^ο διαμέρισμα, στην άλλη άκρη από το μουλτιέθνικ 19^ο διαμέρισμα…Και εδώ οι προσδοκίες του πάρκου είναι διαφορετικές…Σχεδιασμένα και τα δύο μέχρι τελευταίου πλακιδίου και τελευταίου δενδρυλλίου, μόνο που στο Citroën έχω την αίσθηση ότι παρα είναι τακτοποιημένα τα πράγματα. Η τελοσπάντων δεν έχεις το περιθώριο να παίξεις μαζί τους. Μεγάλη εξαίρεση βέβαια η κατασκευή με τους πίδακες, χαρά κάθε μεγάλου και μικρού. Εκεί λοιπόν γίνεται ένα πολύ ωραίο φεστιβάλ –ηλεκτρονικής βασικά- μουσικής αλλά και άλλων καλλιτεχνικών δρώμενων με το καταπληκτικό όνομα Sous la Plage. Το ραντεβού για φέτος είναι στις 13 Ιούλη και απ’ ότι βλέπω αλλάζει διάθεση και γίνεται πολύ πιο populaire….Να πάτε, να πάτε όσοι και όσες βρεθείτε στο Παρίσι τότε! (εμείς έχουμε γάμους)

http://www.myspace.com/souslaplage

http://www.souslaplage.com/

Προσεχώς: παίρνουμε τους δρόμους (λένε)

Δε ξέρω ποιοι ακριβώς το λένε αλλά μου φαίνεται πολύ καλή ιδέα
(κλικ στη φωτό και εδώ)

Προσεχώς: Να προσέχετε τον εαυτό σας

“J'ai reçu un mail de rupture. Je n'ai pas su répondre.
C'était comme s'il ne m'était pas destiné. Il se terminait par les mots : Prenez soin de vous.

J'ai pris cette recommandation au pied de la lettre.
J'ai demandé à cent sept femmes - dont une à plumes et deux en bois - , choisies pour leur métier, leur talent, d'interpréter la lettre sous un angle professionnel. L'analyser, la commenter, la jouer, la danser, la chanter.
La disséquer. L'épuiser. Comprendre pour moi. Parler à ma place. Une façon de prendre le temps de rompre. A mon rythme.
Prendre soin de moi.”

Είδα πρώτη φορά έργο της Sophie Calle όταν πρώτοήρθα στο Παρίσι. Και μου πήρε αρκετό καιρό για να πάψω να σκέφτομαι αυτή την έκθεση στο Beaubourg. Γραπτός λόγος, εικόνες, εγκαταστάσεις. Μια τέχνη που με μπέρδεψε πολύ αρχικά αλλά με τίποτα δε μπορούσα να ξεχάσω εκείνο το κομμάτι με τίτλο "Douleur exquise" (ακραίος πόνος;). Οι πρώτες αίθουσες με τίτλο Avant la douleur ήταν μια φωτογραφική έκθεση, αντίστροφη μέτρηση ενός ταξιδιού της καλλιτέχνιδας στην Ιαπωνία, το οποίο ήταν η αιτία ενός βίαιου χωρισμού. Μετά ακολουθεί μια εγκατάσταση που είναι ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, εκεί που η Sophie Calle δέχτηκε το τηλεφώνημα από τον καλό της ότι χωρίζουν. Τέλος, οι αίθουσες με τίτλο Après la douleur: Εκεί αρχίζει το κείμενο. Και η ιδέα της Sophie Calle να ρωτήσει 60 ανθρώπους « πότε πονέσατε πιο πολύ στη ζωή σας;» . Κάτι σαν ρεπορτάζ θα έλεγε κανείς. Σε ένα ταμπλό είναι η εξιστόρηση του πόνου της, στο άλλο είναι η απάντηση από κάποιο από τους ερωτηθέντες.

Αυτές τις μέρες ξεκίνησε στη Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας ( τόπος μεγάλου πόνου ;-) ) η έκθεση της Sophie Calle με τίτλο αυτή τη φορά Prenez soin de vous ( Να προσέχετε τον εαυτό σας). Μετά από ένα ηλεκτρονικό γράμμα χωρισμού που τελείωνε με αυτή τη φράση, η καλλιτέχνης ρωτά 107 γυναίκες να ερμηνεύσουν αυτό το γράμμα. Δεν έχω δει ακόμα την έκθεση, δεν είναι περίοδος για έντονες συγκινήσεις…Την προτείνω ανεπιφύλακτα όμως σε όσους και όσες βρεθούν στο Παρίσι μέχρι τον Ιούνιο ( ευκαιρία και για επίσκεψη στο ναό της γνώσης)

Bibliothèque Nationale Site Richelieu 58 rue de Richelieu 75002 Paris ως τις 8 Ιουνίου.

ανταπόκριση απο κάποιον που είδε την έκθεση στα σχόλια

και εδώ