Οι αγελάδες είναι θεωρητικά πολύ καλές φίλες της βουνίσιας γάτας. Χρόνια τώρα…Στην Ινδία όμως δυσκολεύτηκε να αποφασίσει αν οι ινδικές αγελάδες είναι και αυτές φίλες της. Διότι καλές και ωραίες αυτές οι άπειρες αγελάδες παντού αλλά άμα δε σου δίνουν και λίγο φιλετάκι, τι να τις κάνεις;
Ένας φίλος έλεγε ότι στα σύνορα οι αγελάδες σφάζονται για μια πράσινη κάρτα διαμονής στην Ινδία. Με το δίκιο τους: βολτάρουν όλη μέρα, τις ταΐζουν, τις λατρεύουν και ζουν μέχρι τα βαθειά γεράματα.
Ε τρώνε και κανένα σκουπίδι, προκαλούν κανένα τροχαίο για να περνάει η ώρα…Αναρωτιέμαι αν βαριούνται. Μάλλον όχι. Όσο για το φιλετάκι, η εξήγηση που λέει ότι μη σκοτώνοντας τις αγελάδες, σε μια χώρα όπου ο λιμός δεν είναι καθόλου άγνωστη λέξη, εξασφαλίζουν γάλα για τα μικρά παιδιά, μου ακούγεται λογική. Το να πέφτεις πάνω σε μια αγελάδα την ώρα που βγαίνεις από το σπίτι σου βέβαια δεν είναι το πιο λογικό πράγμα, ούτε να βλέπεις δύο αγελάδες να λιάζονται στην μέση του δρόμου. Είναι και ογκώδη πλάσματα όπως και να το κάνουμε. Δεν ξέρω όμως τι είναι πιο περίεργο: Οι αγελάδες στις εισόδους των πολυκατοικιών ή οι αγελάδες στην πλαζ;
Στο Mamallapuram ή Mahabalipuram, μερικά χιλιόμετρα νοτίως του Chennai (Madras) οι αγελάδες ήταν προφανώς στους δρόμους, ήταν και στους αρχαιολογικούς χώρους τα πρωινά αλλά κατά το μεσημεράκι πήγαιναν για ηλιοθεραπεία. Παρόλο τους αρκετούς τουρίστες που φτάνουν στην περιοχή για να θαυμάσουν τους ναούς αλλά και τις παραλίες, η έννοια της πλαζ δεν είναι ακριβώς αυτή που ξέρουμε. 
Τη θέση της ξαπλώστρας παίρνουν τα βαρκάκια των ψαράδων και τη θέση των λουόμενων οι αγελάδες. Και αν μετά να στρώσεις την πετσέτα σου. Αλλωστε το μπάνιο στην θάλασσα είναι περισσότερο περπάτημα ανάμεσα στα κύματα και την ανακατωμένη καφέ θάλασσα, αλλά έχεις τη χαρά τουλάχιστον ότι μπήκες στον Ινδικό ωκεανό (παρέα με γυναίκες που μπαίνουν με τα σάρια στο νερό, καμιά αγελάδα που θέλησε να δροσιστεί και ενίοτε καμία κατσίκα).
Έξω από το χωριό βέβαια βρίσκει κανείς ρεζόρτς, περιποιημένα και σεμνά όμως με κανά δυο αιώρες στην παραλία, άντε και καμιά καρέκλα για να ξαποστάσουν οι βοσκοί που βγάζουν τις κατσίκες βόλτα στην παραλία. 
Προφανώς από πίσω υπάρχει και η πισινούλα και το εστιατόριο, προσεχτικά φτιαγμένα όμως και διακριτικά. Και μιας και ενίοτε προτείνουμε μέρη, αν ο δρόμος σας σας βγάλει προς τα εκεί, επιλέξτε το Ideal Beach Resort: θαυμάσιο περιβάλλον, ωραίο πρωινό, καλό εστιατόριο, φθηνό και περιποιημένο. Λίγο μακριά από το χωριό, αλλά για αυτό υπάρχουν τα rickshaws (για αυτά θα μιλήσουμε άλλη φορά).
Παραθαλάσσιο το μέρος και προφανώς έχει σούπερ φρέσκο ψάρι. 
Το όνομα των ψαριών άγνωστο, αλλά πολύ καλά μαγειρεμένα. Δοκιμάστε και το κάρυ- καλαμάρι καθώς και τις ψητές γαρίδες. Δεν είναι και πολλά τα παραθαλάσσια εστιατόρια, αλλά το Searock cafe το προτιμήσαμε καθότι πιο διακριτικό και απόμερο και είχε και εκπληκτικές πατάτες τηγανιτές (σπάνιο είδος στην Ινδία).
