Allo, allo, tu m'entends?

Μόλις μας ανακοίνωσαν ότι φτάνουμε στο Saint Raphael...Το παραπάνω τραγούδι το μαθαίναμε στη πρώτη δημοτικού
"Αλο, αλό μ' ακους; Κάνει καλό καιρό στο Σαν Ραφαέλ; εδώ κάτω από τη βρόχη μπορώ ακόμα να μυρίσω την Εστερέλ..."

Προσεχώς: Από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα

(Που να βρει κανείς χρόνο να γράψει;...)

Πολική αρκούδα στη Villette

Μετά την άκρως πετυχημένη μεταμφίεση ως πολική αρκούδα στη πλαζ, η βουνίσια γάτα οδεύει απόψε προς το πάρκο της Villette για να συναντήσει μια άλλη πολική αρκούδα. Villette Sonique και πάλι και περιέργως έχει ένα απίστευτο ήλιο! Στο πρόγραμμα για σήμερα:

• ERNA OMARSDOTTIR : Digging in the sand with only one hand
• EXTRA LIFE
• TUSSLE
• LIGHTNING BOLT
• DUCHESS SAYS

Χθες αναχώρησε και μια φίλη για 4 μήνες στο Βόρειο Πόλο για να συναντήσει πραγματικές πολικές αρκούδες μέσα από ένα ιστιοπλοικό. Είναι τρελοί αυτοί οι γάλλοι!

http://jeannelacland.unblog.fr/



UPDATE: TUSSLE, pas mal du tout. Τουτέστιν πολλοί καλοί. Μη με ρωτήσετε τι μουσική παίζουν όμως. Ιδανική για γρασίδι και ήλιο. DUCHESS SAYS, ολίγον θορυβος, αλλά ωραίος θόρυβος, δεν κάνει για γρασίδι και ήλιο αλλά σίγουρα κάνει για αίθουσα.

Motorosycho Special Horror

Καιρό είχαμε να πάμε προς το Glaz'art. Πέρα από το γεγονός ότι μαζέυει από τον πιο συμπαθητικό και "φυσιολογικό" κόσμο στο Παρίσι, είναι και πολυ όμορφο μέρος. Οπου γίνονται συχνά συναυλίες, προβολές, μεσημεριανά brunch και διάφορα άλλα ωραία. Εχει και σούπερ αυλή για το καλοκαίρι αλλά και για το χειμώνα και τα ti-punch είναι συμπαθέστατα. Βρίσκεται στην Porte de la Villette, ανάμεσα στο περιφερειακό δρόμο και το πάρκο της Villette, σε ένα μέρος όπου δε χαίρεσαι και πολύ να κυκλοφορείς μόνος μέσα στη νύχτα, ιδιαίτερα όταν οι συναυλίες ξεκινάνε τα μεσάνυχτα και έχουν στον τίτλο τη λέξη Horror.
Αφορμή για αυτή την εξόρμηση το Motorosycho special horror της περασμένης παρασκευής με προβολή τη Νυχτα των Ζωντανών Νεκρών, διάφορες ταινίες μικρού μήκους, συναυλία από τους κυρίους The Cavaliers, κάτι Pinups (ε καλα, αυτές για κλάματα ήταν αλλά είχαν πλάκα) , djs, δωρεάν μακιγιάζ και πολλά άλλα. Οι κύριοι The Cavaliers, pas mal du tout αν και δεν ειδικευόμαστε στο garage surf.

Οπου "φυσιολογικός" κόσμος, μάλλον τείνει σε αποβράσματα της κοινωνίας, που η γάτα συμπαθεί ιδιαιτέρως, πως να το πουμε..Ας το πούμε ρόκ φιγούρες

THe Cavaliers http://www.myspace.com/calaverascaballeros
Glazart: 7/15. Av. porte de la villette – Paris 19
www.myspace.com/glazart

Vraiment vous n' etes pas des anges

Σάββατο βράδυ σε πάρτυ στο Παρίσι. Εχει γίνει συνήθεια πια...Και παίζει τραγούδια απο αυτά που κάτι της λένε της γάτας...:I'm looser baby! Κάποιος λέει "χιονίζει" και η γάτα τρέχει στο παράθυρο...Οι νιφάδες χοντρές έχουν ήδη σκεπάσει τα αυτοκίνητα. Και τότε βάζει ΤΟ τραγούδι. Σε διασκευή όμως. Ωραία διασκευή αν και η καλύτερη είναι μακράν των Bratsch. Αλλά για αυτούς θα πούμε άυριο το πρωί, είναι ήδη αργά ...Depuis que le monde est né, il faut tout vous pardonner!


Johnny, tu n'es pas un ange
Ne crois pas que ca m'derange
Jour et nuit je pense a toi
Toi tu te souviens de moi
Au moment ou ca t'arrange
Et quand revient le matin
Tu t'endors sur mon chagrin
Johnny, tu n'es pas un ange

Johnny, Johnny si tu etais plus galant
Johnny, Johnny je t'aimerais tout autant

Johnny, tu n'es pas un ange
Ne crois pas que ca m'derange
Quand tu me reveilles la nuit
C'est pour dire que tu t'ennuies
Et quand revient le matin
Tu t'endors sur mon chagrin
Johnny, tu n'es pas un ange

Johnny, Johnny si tu etais plus galant
Johnny, Johnny je t'aimerais tout autant

Johnny, tu n'es pas un ange
Apres tout qu'est-ce que ca change
L'Homme saura toujours trouver
Toutes les femmes du monde entier
Pour lui chanter ses louanges
Des qu'il en sera lasse
Elles seront vite oubliees
Vraiment vous n'etes pas des anges

Johhny, Johnny depuis que le monde est ne
Johhny, Johnny il faut tout vous pardonner

Πάμε μια βόλτα στο Σηκουάνα

Αφού κανείς δεν απαντά στα ερωτήματά μου ( βλέπε προηγούμενα ποστ), ας γράψουμε το προτελευταίο ποστ από Παρίσι. ( Και η Παρισολαγνεία θα πάψει για τους επόμενους τουλάχιστον 2 μήνες...). Εμείς οι Βόρειοι του Παρισιού, ως γνωστόν δύσκολα βγαίνουμε από το βορειοανατολικό τεταρτημόριο μας...και ακόμα πιο δύσκολα περνάμε στην αντιπέρα όχθη του Σηκουάνα. Βασικά δεν υπάρχει λόγος...παρά μόνο ο ίδιος ο Σηκουάνας. Απεριτιφ λοιπόν στις όχθες του Σηκουάνα. Bar-Péniches για την ώρα που πέφτει ο ήλιος, με mojito, chaise-longue, concerts κάτω από το ναό της γνώσης. Και κάτω από το ναό της γνώσης, ο ναός της ηλεκτρονικής μουσικής. Τώρα η γάτα δεν είναι πολύ καλή σε αυτά, αλλά το Batofar υποτίθεται ότι είναι ναός της μουσικής. Περιοριστήκαμε όμως στο εστιατόριο που δεν είναι μέσα στο πλοίο αλλά στην όχθη του ποταμού, απολαμβάνοντας φοβερό ταρτάρ και ρυζόγαλο ( ναι ρυζόγαλο, για το οποίο θα επανερθουμε λείαν συντόμως) με μους καραμέλα ( θεικό!!!). Εικεί δίπλα είναι και μια από τις ωραιότερες γέφυρες που έχει δει ποτέ της η γάτα. Σε παίρνει από το ναό της γνώσης και σε πετάει μέσα στο πάρκο του Bercy. Και από κάτω η υπερπλωτή πισίνα Josephine Becker, μαζί με όργανα γυμναστικής που κρέμονται πάνω από το νερό. Και αν η ηλεκτρονική μουσική δεν είναι το φόρτε σας, τότε προτιμήστε τη Dame de Canton (πρώην Guingette Pirate), για πιο έθνικ μουσικές. Και αν όλα αυτά δε σας κάνουν...υπάρχουν και οι πεζούλες για πικ νικ...

Batofar 11, Quai Francois Mauriac, 75013
Dame de Canton Port de la Gar, 75013
Bibliothèque Nationale de France ( BNF) Quai Francois Mauriac, 75013

Συναυλίες, γήπεδα και απορίες

Χαζεύω στο διαδίκτυο τον πανικό που έγινε με τα εισιτήρια για τη Madonna (και χαίρομαι πολύ που - το ομολογώ- κατάφερα να πάρω εισητήριο μέσω ιντερνετ για τη συναυλία στο Παρίσι και φθηνότερα-sold out σε 3 ωρες). Η απορία μου είναι γιατι εξαντλήθηκαν πρώτα τα πιο ακριβά εισητήρια; Από όσο ξέρω στα θεάματα είτε είναι όπερα είτε είναι ροκ συναυλία τα ακριβά εισητήρια φεύγουν τελευταία)

Stade de France και πάλι Stade de France...

Και μιας και μιλάμε για γήπεδα... Ωραίο το Parc des Princes...Μια ολόκληρη περιοχή κατοικίας στο Παρίσι όπου πάνω από 10 τετράγωνα πέρα από ο γήπεδο υπάρχουν σταθερές ταμπέλες που σε οδηγούν στη κερκίδα που θέλεις να πας. Ωραία και τα γκράφιτι στους χώρους εισόδου της Paris Saint Germain ( αν και δε τη χωνεύω την ομάδα). Και ωραίο το γήπεδο, πολύ και καλό μπετόν των σέβεντις. Και ακόμα πιο ωραίος o Bruce Spingsteen...

Και τέλος ακόμα πιο ωραίο το γεγονός ότι δε ξεκουφαινόσουν. Ειναι ίσως γνωστή η μανία της γάτας με την ηχορρύπανση και την ένταση της μουσικής στα μπαρ. Ειναι η δεύτερη λοιπόν συναλία που πηγαίνει και εντυπωσιάζεται θετικά από το γεγονός ότι μπορείς να παρακολουθήσεις μια συναυλία και ταυτόχρονα να μιλάς χωρίς να χάνεις κάτι από τη μουσική. Και να φανταστείτε ότι μοίραζαν και δωρεαν ς ωτοασπίδες στην είσοδο.

"Ωραίοι" και οι πενηντάρηδες γάλλοι ροκάδες. Φοβερές αμφιέσεις. Αναρωτιέμαι που κρύβονται όλοι αυτοί τον υπόλοιπο καιρό...

Ωραία και τα παιδάκια μπροστά μπροστά στους όμως μπαμπάδων και μαμάδων να παρακολουθών όλη τη συναυλία και να μιλάνε με τον Bruce.

Αυτά, τέρμα τα ωραία...

Ασχετο: νόμιζα ότι τα γήπεδα ήταν μεγαλύτερα...ή τουλάχιστον φαίνονται μεγαλύτερα στην τηλεόραση...Τελικά δε τρέχουν και πολύ πέρα δώθε οι ποδοσφαιριστές...

September Songs

και ας ειναι ακόμα Ιούνης, αλλά που θα πάει; θα περάσει και αυτό το καλοκαίρι...

Που να πάμε φέτος διακοπές;

Et la vie nous entraîne,
La sente quotidienne,
Mais la pauvre âme humaine,
Cherchant partout l’oubli,
A pour quitter la terre,
Su trouver le mystère
Où nos rêves se terrent

Giselle

Τι μπορείς να κάνεις μετά από μια βραδιά με πολύ πολύ ποτό και πολύ πολύ χορό;
1. να πέσεις ξερός(ή) για ύπνο
2. να σκεφτείς να πιείς ένα παναντόλ ή κάτι παρόμοιο
3. να πιείς πολύ νερό
4...ή να ακούσεις κλασσική μουσική πολύ δυνάτα...

προτείνουμε Adolphe Adam και την μουσική για το μπαλέτο Giselle


http://www.youtube.com/watch?v=WyShMJxep7c

Villette Sonique [2]

The Go! Team ...χωρίς λόγια...Απλά υπέροχοι επί σκηνής!!!!
http://www.thegoteam.co.uk/
http://www.myspace.com/thegoteam

Villette Sonique

Τώρα φταίω εγώ που θα ξαναγράψω για τη Villette; (βλέπε εδώ και εδώ) Μάλλον απλά επιβεβαιώνεται ότι είναι ένα από τα πιο όμορφα πάρκα όπου συμβαίνουν και μερικές από τις πιο ωραίες εκδηλώσεις στο Παρίσι.
Και ξαφνικά ξαναπιάνει κρύο στο Παρίσι, βρέχει, φυσάει αλλά η βουνίσια γάτα πείθει το τρίο της Μπελβίλ (Αφρο και Αλκη) να πάνε για κλάμπινγκ. Μετά από μια στάση σε ένα γλυκύτατο ινδικό εστιατόριο της rue de Crimée, περπατάνε μέσα στην νύχτα στο ήσυχο κανάλι ανηφορίζοντας προς το πάρκο της Villette το οποίο τους υποδέχεται με τα κόκκινα φωτάκια του. Ο λόγος για όλα αυτά; Το φεστιβάλ Villette Sonique, ένα φεστιβάλ rock pop electro με έμφαση στην ανεξάρτητη σκηνή που ξεκίνησε σήμερα και φιλοξενείται στην ανακαινισμένη πλέον Grande Halle. Απόψε παίζουν ο Dimitri Plays και ο Philippe Azoury (αυτός λέει η Αφρο είναι γνωστός κριτικός κινηματογράφου και γράφει στη Libération). Τώρα εγώ δεν είμαι ειδική για να πω τι παίζουν απλά μπορώ να πω ότι μ' αρεσαν πάρα πολύ. Οπως μ΄αρεσε και τρελά ο χώρος και ο κόσμος ( ηλικίες από 20 μέχρι 70, ροκάδες, emo, punk, trendy και πολλά πολλά νούμερα με φοβερές αμφιέσεις). Μιας και όλοι αυτοί που θα εμφανιστούν τις επόμενες μέρες μας είναι παντελώς άγνωστοι, ακούμε κομμάτια στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ...Πολλά υποσχόμενα όλα αυτα. Και αυτό που μου αρέσει ακόμα περισσότερο είναι ότι πλάι στις συναυλίες στους κλειστούς χώρους έναντι μικρού ποσού, βίσκουν τη θέση τους και υπαίθριες δωρεάν συναυλίες καθώς και μεταμεσονύκτιο κλάμπινγκ και πάλι δωρεάν σε αυτό το καταπληκτικό χώρο που πήγαμε σήμερα. Οι εν Παρισίοις και οι πλησίον Παρισιού ας προσέλθουν

http://www.villettesonique.com/

remember radiohead?

Ανακάλυψα πως στο http://www.aniboom.com/radiohead/Stage1/ τρέχει ένας διαγωνισμός animation για τους Radiohead. Το πρωτο κλιπάκι θα γίνει video-clip. O διαγωνισμός βρίσκεται ήδη στον ημιτελικό. Αν ανήκετε κι εσείς στους τριαντάρηδες εκείνους που μεγαλώσανε με τις μουσικές των Radiohead και που ακόμα διαθέτουν το χρόνο να ασχοληθούν με κάτι άλλο πέρα από το ποιος παντρεύεται αυτό το καλοκαίρι, ρίξτε μια ματιά...θα μπορούσατε ακόμα και να ψηφίσετε...Προς ενεργοποιήση, voilà το βιντεάκι που μου άρεσε πιο πολύ

London headlines

All Power to the Imagination! 1968 and Its Legacies marks the creative resistance of a remarkable year, while placing its lessons in the context of our own times. From April to June and across London, this major season explores 1968 culture, politics and thought and their legacy manifestations in cinema, visual art, literature, music and activism.

http://www.1968.org.uk/

ARCHITECTURE / ART LORIS GREAUD

ICA

Ends Sunday 22 June [Daily 12 - 7:30pm and Thu till 9pm]

The Mall, SW1 T:020.7930.3647 Tube: Charing Cross/Piccadilly Circus general Mon to Fri: £2 / Sat to Sun: £3 | concessions Mon to Fri: £1.50 / Sat to Sun: £2

As the anniversary of the protests of May 1968 in Paris approaches, a young Frenchman is taking the artworld by storm. With simultaneous shows at the Palais de Tokyo and the ICA at the age of 29, this artist is nothing but precocious. His name is Loris Greaud. He has a rare musical talent, having studied at the Conservatoire de Musique, set up his own record label and created DGZ Research -- with architects Marc Doelger and Damien Ziakovic -- a multidisciplinary production studio involved in the realisation this show, Cellar Door (Once Is Always Twice). The installation is a wonderful fusion of art, architecture and music inspired by the symbol of the studio -- a space designed for perpetual creativity. Designed with three identical rooms, separated by high-speed automatic doors, it encourages us to reflect on the uncanny notion of doubling. Stepping into each room is like entering a parallel universe, with patterns derived from stars and architectural geometry, distinctly reminiscent of the geodesic dome of Buckminster Fuller. And you can try sweets from a vending machine, named Celador. Invented by DGZ, they too are a source of illusion, because they have no taste. Like the installation, they encourage you to project yourself into an imaginary world. Visit the show and, to borrow from Greaud's mirrored wall text, "You will see for yourself..."

NB: runs till 22/06. On Thursdays (7 - 9pm) during run the of the show, and only if you are lucky, experience Loris Greaud's multiplication of rooms under the influence of black champagne served by identical triplets.

http://www.parismai68.net/

http://www.freewheelinmedia.com/mai/a/gallery.html

Προσεχώς: Festival Sous la Plage au Parc Citroën

Και ενώ έγραφα όλα αυτά ( και σκεφτόμουν άλλα τόσα) για το parc de la Villette…θυμήθηκα το parc Citroën… «Αστικό πάρκο» και αυτό αλλά άλλο πράγμα. Και αυτό μ’ αρέσει…μόνο που είναι στην άλλη άκρη του Παρισιού και εμείς εδώ στα βόρεια έχουμε μια δυσκολία να περάσουμε απέναντι τον Σηκουάνα. Ξέρω ότι θα κατηγορηθώ για προσέγγιση bobo και για πολλά άλλα, αλλά θα το πω: Και εκεί ο κόσμος παίζει χαλαρώνει, γίνονται συναυλίες κτλ κτλ…Μόνο που ο «κόσμος» είναι διαφορετικός. Είμαστε στο 15^ο διαμέρισμα, στην άλλη άκρη από το μουλτιέθνικ 19^ο διαμέρισμα…Και εδώ οι προσδοκίες του πάρκου είναι διαφορετικές…Σχεδιασμένα και τα δύο μέχρι τελευταίου πλακιδίου και τελευταίου δενδρυλλίου, μόνο που στο Citroën έχω την αίσθηση ότι παρα είναι τακτοποιημένα τα πράγματα. Η τελοσπάντων δεν έχεις το περιθώριο να παίξεις μαζί τους. Μεγάλη εξαίρεση βέβαια η κατασκευή με τους πίδακες, χαρά κάθε μεγάλου και μικρού. Εκεί λοιπόν γίνεται ένα πολύ ωραίο φεστιβάλ –ηλεκτρονικής βασικά- μουσικής αλλά και άλλων καλλιτεχνικών δρώμενων με το καταπληκτικό όνομα Sous la Plage. Το ραντεβού για φέτος είναι στις 13 Ιούλη και απ’ ότι βλέπω αλλάζει διάθεση και γίνεται πολύ πιο populaire….Να πάτε, να πάτε όσοι και όσες βρεθείτε στο Παρίσι τότε! (εμείς έχουμε γάμους)

http://www.myspace.com/souslaplage

http://www.souslaplage.com/

Debussy με τη φωνή της Deneuve

Ξανάκουσα απόψε ένα δίσκο.

Το 1898 ο Pierre Louys δημοσιεύει τα Chansons de Bilitis. Ισχυρίζεται ότι είναι τα έχει γράψει η Bilitis, σύγχρονη ποίητρια της Σαπφούς. Καταφέρνει να ξεγελάσει αρκετούς ελληνιστές και στη συνέχεια εφευρίσκει και άλλους τρόπους για να ισχυριστεί ότι πράγματι είναι μεταφράσεις*.

Ο Debussy, φίλος του Pierre Louys, γράφει τη μουσική και η Catherine Deneuve, αρκετά χρόνια μετά, απαγγέλει. Το αποτέλεσμα, απλά υπέροχο.

Elles dansaient l'une devant l'autre, d'un mouvement rapide et fuyant ; elles semblaient toujours vouloir s'enlacer, et pourtant ne se touchaient point, si ce n'est du bout des lèvres.

Quand elles tournaient le dos en dansant, elles se regardaient, la tête sur l'épaule, et la sueur brillait sous leurs bras levés, et leurs chevelures fines passaient devant leurs seins.

La langueur de leurs yeux, le feu de leurs joues, la gravité de leurs visages, étaient trois chansons ardentes. Elles se frôlaient furtivement, elles pliaient leurs corps sur les hanches.

Et tout à coup, elles sont tombées, pour achever à terre la danse molle... Souvenir de Mnasidika, c'est alors que tu m'apparus, et tout, hors ta chère image, me fut importun.

*η ιστορία έχει ενδιαφέρον, με λίγο ψάξιμο μπορεί να τη βρει κανείς.

Dubstep ( ή dupstep?) και electroclash

Ο Γιώργος λέει ότι αυτό το dubstep είναι ανάμεσα στο drum&bass και στο dub. Μάλιστα! το wikipedia λέει και διάφορα άλλα, με πολλές άγνωστες σε μένα λέξεις. Το Melting Point 12 πάντως στο Point éphémère το βρήκα ενδιαφέρον. Τους κυρίους Cotti και Mac Koall δηλαδή που άκουσα και είδα γιατι μετά τα μπάσα μου έπεσαν λίγο βαριά (και πείνασα). Το Point éphémère είναι στο Παρίσι δίπλα στο κανάλι και η φωτό είναι από προηγούμενο καλοκαιρινό φεστιβάλ. Παρεπιπτόντως, τη περασμένη φορά που ο Γιώργος ήταν στο Παρίσι είχα μια πιο συναρπαστική μουσική εμπειρία πάλι στο ίδιο μέρος. Les Georges Leningrad το όνομα αυτών και αυτοί πάιζουν electroclash, λέει. Δε ξέρω αν είναι electroclash, εγώ πάντως τους βρήκα εντυπωσιακούς αυτούς του καναδούς παρά τη βαβούρα και τη τρέλα που δημιουργούν, οπότε αν τους πετύχετε κάπου τους συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Μία συναυλία τζάζ

Yvan Robilliard Trio -piano, sax, batterie. Ο κύριος Yvan Robilliard περιοδεύει ανά τον κόσμο και ως σολίστας στο πιάνο. Δεν είμαι πολύ καλή στο να περιγράφω τη μουσική αλλά είχα πολύ καιρό να πάω σε συναυλία τζαζ και να φύγω τόσο ενθουσιασμένη. Και ο ντράμερ καταπληκτικός. (επίσης μου άρεσε που τους άκουσα σε ένα πολύ ωραίο συναυλιακό χώρο προς 12 ευρώ και το πολύ καλό κρασί έκανε 3 ευρώ)
Στο Triton, 11bis rue du Coq Francais, Les Lilas, Ile de France