3.7.08

Πάμε μια βόλτα στο Σηκουάνα




Αφού κανείς δεν απαντά στα ερωτήματά μου ( βλέπε προηγούμενα ποστ), ας γράψουμε το προτελευταίο ποστ από Παρίσι. ( Και η Παρισολαγνεία θα πάψει για τους επόμενους τουλάχιστον 2 μήνες...). Εμείς οι Βόρειοι του Παρισιού, ως γνωστόν δύσκολα βγαίνουμε από το βορειοανατολικό τεταρτημόριο μας...και ακόμα πιο δύσκολα περνάμε στην αντιπέρα όχθη του Σηκουάνα. Βασικά δεν υπάρχει λόγος...παρά μόνο ο ίδιος ο Σηκουάνας. Απεριτιφ λοιπόν στις όχθες του Σηκουάνα. Bar-Péniches για την ώρα που πέφτει ο ήλιος, με mojito, chaise-longue, concerts κάτω από το ναό της γνώσης. Και κάτω από το ναό της γνώσης, ο ναός της ηλεκτρονικής μουσικής. Τώρα η γάτα δεν είναι πολύ καλή σε αυτά, αλλά το Batofar υποτίθεται ότι είναι ναός της μουσικής. Περιοριστήκαμε όμως στο εστιατόριο που δεν είναι μέσα στο πλοίο αλλά στην όχθη του ποταμού, απολαμβάνοντας φοβερό ταρτάρ και ρυζόγαλο ( ναι ρυζόγαλο, για το οποίο θα επανερθουμε λείαν συντόμως) με μους καραμέλα ( θεικό!!!). Εικεί δίπλα είναι και μια από τις ωραιότερες γέφυρες που έχει δει ποτέ της η γάτα. Σε παίρνει από το ναό της γνώσης και σε πετάει μέσα στο πάρκο του Bercy. Και από κάτω η υπερπλωτή πισίνα Josephine Becker, μαζί με όργανα γυμναστικής που κρέμονται πάνω από το νερό. Και αν η ηλεκτρονική μουσική δεν είναι το φόρτε σας, τότε προτιμήστε τη Dame de Canton (πρώην Guingette Pirate), για πιο έθνικ μουσικές. Και αν όλα αυτά δε σας κάνουν...υπάρχουν και οι πεζούλες για πικ νικ...


Batofar 11, Quai Francois Mauriac, 75013
Dame de Canton Port de la Gar, 75013
Bibliothèque Nationale de France ( BNF) Quai Francois Mauriac, 75013

28.6.08

Συναυλίες, γήπεδα και απορίες

Χαζεύω στο διαδίκτυο τον πανικό που έγινε με τα εισιτήρια για τη Madonna (και χαίρομαι πολύ που - το ομολογώ- κατάφερα να πάρω εισητήριο μέσω ιντερνετ για τη συναυλία στο Παρίσι και φθηνότερα-sold out σε 3 ωρες). Η απορία μου είναι γιατι εξαντλήθηκαν πρώτα τα πιο ακριβά εισητήρια; Από όσο ξέρω στα θεάματα είτε είναι όπερα είτε είναι ροκ συναυλία τα ακριβά εισητήρια φεύγουν τελευταία)
Stade de France και πάλι Stade de France...

Και μιας και μιλάμε για γήπεδα... Ωραίο το Parc des Princes...Μια ολόκληρη περιοχή κατοικίας στο Παρίσι όπου πάνω από 10 τετράγωνα πέρα από ο γήπεδο υπάρχουν σταθερές ταμπέλες που σε οδηγούν στη κερκίδα που θέλεις να πας. Ωραία και τα γκράφιτι στους χώρους εισόδου της Paris Saint Germain ( αν και δε τη χωνεύω την ομάδα). Και ωραίο το γήπεδο, πολύ και καλό μπετόν των σέβεντις. Και ακόμα πιο ωραίος o Bruce Spingsteen...

Και τέλος ακόμα πιο ωραίο το γεγονός ότι δε ξεκουφαινόσουν. Ειναι ίσως γνωστή η μανία της γάτας με την ηχορρύπανση και την ένταση της μουσικής στα μπαρ. Ειναι η δεύτερη λοιπόν συναλία που πηγαίνει και εντυπωσιάζεται θετικά από το γεγονός ότι μπορείς να παρακολουθήσεις μια συναυλία και ταυτόχρονα να μιλάς χωρίς να χάνεις κάτι από τη μουσική. Και να φανταστείτε ότι μοίραζαν και δωρεαν ς ωτοασπίδες στην είσοδο.

"Ωραίοι" και οι πενηντάρηδες γάλλοι ροκάδες. Φοβερές αμφιέσεις. Αναρωτιέμαι που κρύβονται όλοι αυτοί τον υπόλοιπο καιρό...

Ωραία και τα παιδάκια μπροστά μπροστά στους όμως μπαμπάδων και μαμάδων να παρακολουθών όλη τη συναυλία και να μιλάνε με τον Bruce.

Αυτά, τέρμα τα ωραία...

Ασχετο: νόμιζα ότι τα γήπεδα ήταν μεγαλύτερα...ή τουλάχιστον φαίνονται μεγαλύτερα στην τηλεόραση...Τελικά δε τρέχουν και πολύ πέρα δώθε οι ποδοσφαιριστές...

27.6.08

Κορσική εξαποστάσεως

Επειδή το πλάνο «εκδρομή στην Κορσική» αργεί να υλοποιηθεί, παρουσιάζουμε τις κορσικάνικες λιχουδιές προς το παρόν. Η Κορσική φημίζεται για τα κάστανα, το μέλι, τα αλλαντικά και τα τυράκια.
Το μέλι που έχει και ονομασία προέλευσης είναι μπουκιά και συγχώριο. Προτιμούμε το ανοιξιάτικο μέλι αν και το μέλι από καστανιές είναι μούρλια και αυτό. Chataigneraie το ονομά του και ταιριάζει με την κρέμα κάστανο ( και αυτή τυπική λιχουδιά). Από τα τυριά ξεχωρίζουμε το Brocciu, ένα φρέσκο τυρί κατσίκας-προβάτου που μοιάζει στην μυζήθρα. Συνδυάζεται περίφημα με ντοματούλα, αν και κανονικά τρώγεται μετά το γεύμα με κάποιο digestif. Επίσης είναι το βασικό υλικό για το εκπληκτικό γλυκό Fiadone. Τυράκι, ζάχαρη, λεμόνι, αυγουλάκια… Μιαμ μιαμ…Συνταγές βρίσκετε εύκολα στο διαδίκτυο. Και μιας και λέμε για γλυκά, προτείνουμε ανεπιφύλακτα παγωτό μέλι και παγωτό κάστανο Κορσικής. Μια πανδαισία. Επιστρέφουμε στα αλμυρά. Πέραν από τη γνωστή Coppa, γουρουνίσιο σαλάμι ( μιαμ μιαμ και πάλι), υπάρχει και το Figatellu. Λουκάνικο γουρουνίσιο με συκώτι γουρουνιού το οποίο είτε το τηγανίζουμε είτε το ψήνουμε στα κάρβουνα. Για το χειμώνα αυτό μιας και είναι προφανώς πολύ βαρύ. Συνοδεύεται συνήθως από φακές. Τελειώνουμε με πρόταση για κρασί. Λευκό Orenga de Gaffory, της περιοχής Patrimonio κατά προτίμηση του 2006. Εκπληκτικό φρέσκο κρασί από αμπελώνες Vermentinu.

Και αν το Παρίσι σας πέφτει πιο κοντά από ότι η Κορσική: La Balbuzard café. Τρεις (κορσικάνοι) λαλούν και δυο χορεύουν, σερβιτόροι έτοιμοι για πλακίτσα, ίσως λίγο απότομοι, αλλά κερνάνε ποτάκια μετά, καλές τιμές και ΘΕΙΚΑ γλυκά!

Le Balbuzard Café - 54, rue René Boulanger 75010 M° République

υγ: Βρέθηκα την περασμένη κυριακή σε πάρτυ που ουσιαστικά ήταν διαγωνισμός μαγειρικής. Και έπρεπε να ετοιμάσουμε κάτι, να του δώσουμε ένα όνομα, να το παρουσιάσουμε, να διαλέξουμε ένα μουσικό κομμάτι και να ταίσουμε του καλεσμένους. Γαλλους, Ιταλούς και Ελληνες είχε το πρόγραμμα και προφανώς φάγαμε καταπληκτικά. Μόνο που στο τέλος ήταν κάτι σαν το μεγάλο φαγοπότι, υποσχόμασταν να βάλουμε δεκάρι σε κάποιους αν μας επέτρεπαν να μη δοκιμάσουμε το γλυκό τους γιατί πρέπει να δοκιμάσαμε καμιά δεκαπενταριά. ( Η αφεντιά μου για λόγους ανωτέρας βίας δε συμμετείχε στο διαγωνισμό αν είχατε την απορια). Εκεί λοιπόν ήταν και ένας κορσικανός, ο οποίος δε μαγείρεψε μεν αλλα έφερε σπιτική Coppa. H Coppa καλή ήταν (φαγώθηκε και συνοδεία Rhum au gigembre -βλέπε επερχόμενο ποστ) αλλα το show του κορσικάνου ήταν αυτό που ήταν ολα τα λεφτα!

23.6.08

September Songs

και ας ειναι ακόμα Ιούνης, αλλά που θα πάει; θα περάσει και αυτό το καλοκαίρι...

Που να πάμε φέτος διακοπές;

Et la vie nous entraîne,
La sente quotidienne,
Mais la pauvre âme humaine,
Cherchant partout l’oubli,
A pour quitter la terre,
Su trouver le mystère
Où nos rêves se terrent


Για λίγο ακόμα


Αδειες παραλίες της Αττικής (Νοτιοδυτικά). Καθημερινές και πριν μπει ο Ιούλης...

21.6.08

Giselle

Τι μπορείς να κάνεις μετά από μια βραδιά με πολύ πολύ ποτό και πολύ πολύ χορό;
1. να πέσεις ξερός(ή) για ύπνο
2. να σκεφτείς να πιείς ένα παναντόλ ή κάτι παρόμοιο
3. να πιείς πολύ νερό
4...ή να ακούσεις κλασσική μουσική πολύ δυνάτα...

προτείνουμε Adolphe Adam και την μουσική για το μπαλέτο Giselle


http://www.youtube.com/watch?v=WyShMJxep7c

19.6.08

Caipiroska φράουλα, Χαμπουργκερ και Μπάλα

Το να βρεις ένα μπαρ στην Αθήνα με καλά ποτά, ελεγχόμενη ένταση μουσικής, καλό φαγητό, αναπαυτικές καρέκλες και ειδική αίθουσα προβολών (όπου αυτές τις μέρες οι θαμώνες παρακολουθούν το Euro) χωμένοι σε απίθανου καναπέδες...δεν είναι εύκολο πράγμα...
Το Nixon καλύπτει τις παραπάνω προδιαγραφές, και τουλάχιστον μεχρι τις 12, μπορείς να πιεις το ποτό σου χωρίς να ξελαρυγγιάζεσαι σε 'ένα πανέμορφο και προσεγμένο περιβάλλον


Αγησιλάου 61β, Κεραμεικός

Rooms to let

Μεσημέρι στο χειρότερο νησί του Αιγαίου. Οχι, το νησί από μόνο του είναι πανέμορφο. Αυτό που είναι χάλια είναι η τρελή τουριστική ανάπτυξη, τα κακή οικοδόμηση, τα χάλια αγγλικά μπαρ προσαρμοσμένα στα γούστα των βορειοευρωπαίων, το άθλιο φαγητό, οι άπειρες ξαπλώστρες που καταλαμβάνουν όλες μα όλες τις παραλίες...
ΟΜΩΣ: δε παύεις να είσαι σε ένα νησί του Αιγαίο και η αμτόσφαιρα ενός room to let, την ώρα που πέφτει ο ήλιος δε μπορεί παρά να είναι μοναδική. Μικρό μπαλκονάκι, καρέκλα του "γύφτου", και κάπου στο βάθος η θάλασσα...Και καταλαβαίνεις ότι το καλοκαίρι ήρθε...Και ψάξεις λίγο καλύτερα στο νησί -ακόμα- θα βρεις μερικά ήσυχα μέρη. Μαζί με το room to let βάζεις και ολίγα πουρνάρια, μερικές πέτρες, το απέρνατο γαλάζιο...και είσαι σε διακοπές. Εν προκειμένω η γάτα δεν ήταν σε διακοπές, σε δουλειά ήταν, αλλα με το κάθησε στο μπαλκόνι του room to let σκέφτηκε ότι έστω και για λίγο είναι διακοπές. Ο καθένας θα προτιμούσε κάτι καλύτερο από ένα room to let όμως έχουν και αυτά τη χάρη τους. Νομίζω ότι εκπέμπουν μια αίσθηση χαλάρωσης...Οχι;

Emotion Pictures - Ντοκιμαντέρ και Αναπηρία


Πρόγραμμα προβολών και αναλυτικές πληροφορίες:

http://www.ameamedia.gr/festival



2ο Διεθνές Φεστιβάλ «Emotion Pictures - Ντοκιμαντέρ και Αναπηρία»
Emotion Pictures στο Μουσείο Μπενάκη από τις 21 έως 23 Ιουνίου

Από τις 21 έως τις 23 Ιουνίου το Μουσείο Μπενάκη φιλοξενεί στο κτίριο
της οδού Πειραιώς το Φεστιβάλ «Emotion Pictures - Ντοκιμαντέρ και
Αναπηρία» στοχεύοντας στην ευαισθητοποίηση των ΜΜΕ και την ανάδειξη
των θεμάτων που προάγουν την αποδοχή των ατόμων με αναπηρία στην
ελληνική κοινωνία.

Μετά την μεγάλη επιτυχία του πρώτου Διεθνούς Φεστιβάλ «EMOTION
PICTURES», που πραγματοποιήθηκε το περασμένο καλοκαίρι και το οποίο
έτυχε μεγάλης προσέλευσης (με πάνω από 3000 θεατές) όσο και κάλυψης
από τα ΜΜΕ, ακολουθεί φέτος το δεύτερο με ένα πλούσιο πρόγραμμα 30
ταινιών από όλο τον κόσμο και βεβαίως και από την Ελλάδα. Το πρόγραμμα
αυτό με ταινίες για την ανεξάντλητη δύναμη της ζωής, αγκαλιάζει μεταξύ
άλλων θέματα όπως αναπηρία και σεξουαλικότητα, ομοφυλοφιλία, και
μητρότητα. Ταινίες με ποικίλο περιεχόμενο και φιλοσοφία, που μιλούν
διαφορετικά για την αναπηρία, από χώρες όπως Αφγανιστάν, Βιετνάμ,
Ρωσία, νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού, Ιαπωνία.

Πολλές από τις ταινίες αυτές αναφέρονται σε κοινωνικά θέματα που δεν
τα συσχετίζουμε συνήθως με την αναπηρία, ενώ συνδέονται άρρηκτα μαζί
της, όπως ο πόλεμος και η περιβαλλοντική καταστροφή. Το παγκόσμιο
αναπηρικό κίνημα αγωνίζεται γι' αυτά τα θέματα και το φεστιβάλ δε θα
μπορούσε παρά να συμπορεύεται μαζί του, εντάσσοντας φέτος στο
πρόγραμμα προβολών αφιέρωμα γύρω από τους άξονες αναπηρία - πόλεμος -
περιβάλλον. Μετά την προβολή των ταινιών ακολουθεί συζήτηση με τη
συμμετοχή καλλιτεχνών και προσωπικοτήτων από την Ταϊτή, την Αγγλία και
το Αφγανιστάν, που αγωνίζονται να φέρουν στο προσκήνιο θέματα που
κρατιούνται συστηματικά στο περιθώριο.

Στην τελετή έναρξης του φεστιβάλ προβάλλεται η ταινία "Το όνειρό μου"
που παρουσιάζει την Καλλιτεχνική Ομάδα Ατόμων με Αναπηρία της Κίνας. Η
ταλαντούχα ομάδα έχει τιμηθεί από τον Γενικό Διευθυντή της UNESCO με
τον τίτλο UNESCO Artist for Peace. Στις προβολές που ακολουθούν
ανήκει, μεταξύ άλλων, το πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ "Η Μισή Ζωή του
Ντένις Ο' Ρουρκ", το οποίο δείχνει τις επιπτώσεις των παράνομων
πυρηνικών δοκιμών στην υγεία των κατοίκων των νησιών Μάρσαλ. Η ταινία
έχει αποσπάσει το βραβείο καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας και το
βραβείο ειρήνης του Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ του Βερολίνου.

Η έκπληξη του φετινού φεστιβάλ είναι ο νεότερος σκηνοθέτης στον κόσμο,
σύμφωνα με το Βιβλίο Γκίνες, ο οποίος πρωταγωνιστεί και στην ταινία
του, o δωδεκάχρονος Ινδός Κισάν Σρικάντ. Η πολυβραβευμένη ταινία του
"Στους πέντε δρόμους" συνέβαλε στο να γίνει ευρύτερα γνωστός ο αγώνας
που δίνεται στην πατρίδα του για το δικαίωμα των παιδιών του δρόμου
στη μόρφωση.

Το παιδί είναι στο επίκεντρο του Φεστιβάλ. Από φέτος το EMOTION
PICTURES αρχίζει συνεργασία με τον ινδικό οργανισμό "Chinh India
Forum" (Φόρουμ Τσίνx της Ινδίας - http://www.chinh.in/) και μαζί με το
σκηνοθετικό ντουέτο Μίνακσι και Βινάι Ράι (με 27 εθνικά και διεθνή
βραβεία) διοργανώνουν ένα εργαστήριο κινούμενων σχεδίων. Οι Ράι έχουν
αναπτύξει έναν ειδικό τρόπο να απελευθερώνουν τη δημιουργικότητα
παιδιών με αναπηρία με τη βοήθεια των κινουμένων σχεδίων. Καθοριστικής
σημασίας στην προσπάθεια αυτή υπήρξε η αρωγή της Ελληνικής Εθνικής
Επιτροπής UNESCO και του Ιδρύματος Ι. Φ. Κωστόπουλου. Η ταινία που θα
προκύψει από αυτό το εργαστήριο, με τη συνεργασία της Εταιρείας
Προστασίας Σπαστικών, και στο οποίο θα συμμετέχουν 30 παιδιά από την
Ελλάδα, παρουσιάζεται στην τελετή λήξης του Φεστιβάλ στις 23 Ιουνίου
και θα προβληθεί σε όλα τα σχολεία που βρίσκονται υπό την αιγίδα της
UNESCO.

Το Φεστιβάλ ανοίγει με μια προφεστιβαλική εκδήλωση στις 20 Ιουνίου στη
Πλατεία Συντάγματος όπου θα προβληθεί η πολυβραβευμένη ταινία
videodance Το τίμημα της ζωής από την κορυφαία βρετανική ομάδα DV8,
καθώς και μια ταινία μικρού μήκους βασισμένη στο φωτογραφικό υλικό της
βραβευμένης φωτογράφου Έιμι Λάιν, η οποία έχει ταξιδέψει σε εμπόλεμες
περιοχές σε όλο τον κόσμο φωτογραφίζοντας παιδιά με αναπηρία


http://www.goculture.gr/story.aspx?s_id=2080

17.6.08

Κατσίκες

Για όλα τα θέματα υπάρχει ο κυρίαρχος λόγος ( μπορεί να είναι και πάνω από ένας αλλά δε θα κάνουμε ανάλυση σε αυτό τώρα). Για τα ζώα ο κυρίαρχος λόγος λέει ότι τα πιο έξυπνα ζώα είναι τα δελφίνια, οι σκύλοι και μπλα μπλα μπλα. Αηδίες! τα λένε έξυπνα γιατί εξημερώνονται και εκπαιδεύονται εύκολα.
Εδώ προτιμούμε το τρίπτυχο "κατσίκα-πάπια-γουρούνι"
Ανάλυση επί αυτού σε άλλο ποστ
Η γάτα δεν μπαίνει στο τρίπτυχο καθότι ανώτερο ον: Cats rule
οπως λέει και ένας φίλος οι κόσμος χωρίζεται σε αυτούς που είναι με τις γάτες και αυτούς που είναι με τους σκύλους...( αυτό δεν αποκλείει να συμπαθείς τους σκύλους...)
Κατσίκα λοιπόν! τη συναντήσαμε σε νησί του Αιγαίου και κουβεντιάσαμε λιγουλάκι

11.6.08

Peripatetic organisations (London)




Implicasphere

An occasional mini-publication that unearthing and reviving compelling, illuminating and curious ideas.

Implicasphere is an occasional mini-publication that seeks to unearth and revive compelling, illuminating and curious ideas in the form of image and text fragments. Taken from fields as diverse as folk craft, nuclear physics, metaphysical poetry, pulp novels, linguistics, criminology, film noir and astrology these fragments are unadulterated. Each issue takes the form of a single printed broadsheet and takes its theme from an everyday word that seems direct and concrete – 'mice', 'string', or 'the nose', for example. Not the scholarly paper it may appear at first to be, Implicasphere hypothesises and speculates; it is piratical, amateur and partial, dependent as it is on the vagaries of its editors' imaginations. Material is left in an unstable state, caught in the excitement of the first encounter with an unfamiliar idea, in the hope of provoking consternation, intrigue and reverie.

www.implicasphere.org.uk
info@implicasphere.org.uk



Canal

A peripatetic organisation hosted by different venues according to the project in hand.Canal formed in May 2006 with the aim of presenting a range of activities including discussions, screenings and performances. Originally based in a dedicated space on Vyner Street, East London, it is now a peripatetic organisation hosted by different venues according to the project in hand. As an informal group of artists and curators, Canal acts as a framework to generate a programme which is not exhibition-led but incorporates practitioners from other fields in addition to the visual arts. Canal is Anna Colin, Matthew Darbyshire, Sarah McCrory and Olivia Plender. It has worked with Simon Martin, Phyllida Barlow and Elinor Jansz among others. Hosted by venues including Peer, Between Bridges and AK28, Canal is now working on a series of projects for the Whitechapel Gallery's one-year offsite project, The Street.

canalonvyner.blogspot.com
canalonvyner@gmail.com

Centrefold

A limited edition publication in scrapbook format.

Centrefold is a limited edition publication in scrapbook format, with a print run of no more than 60 copies.

Born in 2003 from a curatorial project entitled Wooden Hearts, Centrefold is a low-tech cut-and-paste production. For each issue artists are invited to treat one or two pages as their own scrapbook; while a writer/historian/curator or artist is usually invited to produce the centrefold. All the pages are then complied, formatted, and designed - the latter by Reza Aramesh, or in collaboration with a guest artist. Centrefold attempts to record a non-linear (local) art history through the view of an artist (Aramesh), rather than echo how art is recorded and fictionalised by art historians. To date six scrapbooks have been created, the title of each taken from a socio-political issue at the time of its production.

www.rezaaramesh.com
info@rezaaramesh.com

temporarycontemporary

A nomadic project space exploring the intersections of contemporary art and social production.

temporarycontemporary is a nomadic project space run by artists Anthony Gross and Jen Wu exploring the intersections of contemporary art and social production. Originally based in Deptford, gallery exhibitions have now been replaced by activities like poker-games-as-group-shows, video events in pubs and Tate Modern, occasional art fairs and roving exhibitions in China. temporarycontemporary's next project Event Horizon takes place at the former Museum of Mankind, as part of the Royal Academy's first major contemporary project since Apocalypse. A consideration of art after the perceptible edge, this will take the form of a temporary occupation of four neo-classical spaces hosting major new commissions, performances and events radiating from a free-for-all slacker-lounge-café-bar.

www.tempcontemp.co.uk
www.metropolis-rise.co.uk
www.MrGross.com

Hub

Hubs are places to go to make ideas happen. Spaces for working, meeting, learning, connecting and relaxing. A diverse community for sharing knowledge, skills and ideas. And a rich programme of events addressing the challenges and opportunities of starting and growing values-driven ventures.






New ways of seeing and doing.

Hub Labs bring together thought-leaders, market-leaders and entrepreneurs to tackle global innovation challenges. The objective is to foster new ideas in response to intractable social, cultural and environmental challenges.

http://the-hub.net/labs.html


Here are just some of the hundreds of initiatives that are part of Hubs around the world.

WORN AGAIN 99% recycled footwear n ONZO energy monitoring devices for fuel poor homes n QUIET REVOLUTION urban wind turbines n AFRICA++ enterprising ideas for a new Africa n FRANK WATER sustainable bottled water supporting clean water projects n P3 CAPITAL finance and business development for green market opportunities n UNPACKAGED a better way of selling food n ENVISION enabling young people to change communities n GERMINATION creative production company that communicate ideas through fresh events n DYNAMIC DEMAND technologies to regulate our demand for energy n LAWYERS FOR CHANGE exploring new approaches to legal practice n THE FOOD COMMISSION the alliance for better food and farming n TWENTY FIFTY human rights and business consultancy n WALLACE AND GROMIT FOUNDATION supporting children’s healthcare in the UK n CONNECT INDIA engaging young Indian’s around the world in addressing India’s biggest challenges and opportunities n INTERFACE a carpet company on a journey to be the world’s most sustainable company n LIGHTWEIGHT MEDICAL pioneering and sustainable healthcare products and design n ASPIRE creating real jobs for homeless people n ARCHITECTS FOR HUMANITY architectural solutions to humanitarian crisis n GLOBAL TOLERANCE a values-driven communication agency n BIOREGIONAL developing sustainable and commercially viable products n ERGON ASSOCIATES promoting labour rights and good governance n ETHICAL FASHION FORUM developing ethical supply chains for the fashion industry n LEARNING HOUSE a centre for learning and enterprise development n ALASTAIR SAWDAY PUBLISHING promoting special and environmentally conscious places to stay n FREIGHTLINERS CITY FARM a small city farm in the heart of Islington.

Skin+Bones:


Skin+Bones: Parallel Practices in Fashion and Architecture






Embankment Galleries - 24 April - 10 August 2008

http://www.somersethouse.org.uk/skinbones/skinbones/default.asp

We all live in buildings and wear clothes. Traditionally, fashion and architecture have remained quite distinct. In recent years, however, the two disciplines have become closer than ever before.

Since the 1980s, these two worlds have increasingly shared intriguing connections. Sharing materials, design methods and fabrication has inspired radical developments.

Discover how over 50 internationally-renowned architects and designers including Alexander McQueen, Vivienne Westwood, Comme des Garcons, Yohji Yamamoto, Future Systems, Frank Gehry and Zaha Hadid 'fashion' buildings and 'construct' garments.

Specially selected new exhibits for London include work by Boudicca, Eley Kishimoto, Martin Margiela and Hussein Chalayan.

The exhibition was designed for Somerset House by architect Eva Jiricna and features over 200 works including iconic garments, 3D architectural models and film footage.

After huge success in Los Angeles and Tokyo, Somerset House brings this exhibition to Europe to open the new riverside Embankment Galleries.

Tickets can be purchased on the day from the Embankment Galleries admission desk.


Skin+Bones: Parallel Practices in Fashion and Architecture
is organised by The Museum of Contemporary Art, Los Angeles.

10.6.08

Καλοκαίρι στην Place Stalingrad



(θα επανέρθουμε στις απορίες από αυριο, μικρό διάλειμμα προς το παρόν γιατί έπιασαν ολάξαφνα οι ζέστες)

Οπως είπε και ένα φίλος το Παρίσι είναι η μόνη πόλη που έχει δώσει σε μια πλατεία το όνομα μιας πόλης που δεν υπάρχει πλεόν...

Η πλατεία αυτή διακόπτει το κανάλι και από Canal Saint Martin, μετονομάζεται βορείως σε Canal de l'Ourcq. Η Ροτόντα είναι έργο του Claude Ledoux
και αρχικά ήταν τελωνείο για τα εμπορεύματα που έμπαιναν μέσω το καναλιού στο Παρίσι.
Το 2006 στα πλαίσια γενικότερης ανακαίνισης του καναλιου, ξανασχεδιάστηκε και η πλατεία. Οταν φυσάει αεράκι, λόγω των υλικών ( και της βρωμιάς ενίοτε) έχεις την αίσθηση ότι σε λιμάνι της άγονης γραμμής και περιμένεις το πλοίο της γραμμής.


και για καφεδακι ή απεριτίφ την ώρα που πέφτει ο ήλιος ( αντε και για κανένα τυράκι γιατί το φαγητό δε πολυλέει):
25 est, place Stalingrad, 75019 Paris

Απορίες, εύκολες και δύσκολες [3]


3α. Μπορείς να ερωτευθείς έναν μπέμπη; ( παίζεται να είναι και μπέμπα οι γνώμες διίστανται)...Τον μπαμπα του πάντως σίγουρα τον ερωτεύεσαι, αλλά δεν έχουμε φωτό)


3β. Γιατι αυτά τα παιδάκια παίζουν, γελάνε, φωνάζουν αλλά δεν τσιρίζουν ούτε σκούζουν και όταν πέφτουν κάτω απλά ξανασηκώνονται γελώντας και πάλι ενώ οι γονείς τους τρώνε ήσυχα και αμέριμνα στην άλλη άκρη της πλατείας;

Απορίες, εύκολες και δύσκολες [2]


2. Οταν θα είμαστε στην ηλικία αυτής της γυκύτατης γιαγιάς, θα περπατάμε με την ίδια χάρη φορώντας ψηλοτάκουνα παπούτσια ( Η κυρία πήρε το ίδιο λεωφορείο με μας, έμεινε μισή ώρα όρθια και βγαίνοντας από το λεωφορείο περπατούσε πιο γρήγορα και πιο χαριτωμένα από εμάς)

Απορίες, εύκολες και δύσκολες [1]

Ξεκινάμε από τις έυκολες...οι δύσκολες θα γραφτούν στην Αθήνα
1. Μπορει να είναι αμαρτία η λαιμαργία σε μια πόλη που σε κάθε σου βήμα συναντάς κάτι τέτοιο;
(και ο νεαρός παραγωγός απο την Auvergne με ένα πλατύ χαμόγελο σε βάζει να δοκιμάσεις όλα του τα τυριά και σου χαρίζει και ένα υπέροχα βρωμερό chèvre, ενώ ο παππούς από το Aveyron σου εξηγεί μια ώρα τι είναι η fougasse και σου παραθέτει χίλιους τρόπους για να τη φας)